خرید بک لینک

جیپ سری J که در سال ۱۹۶۴ معرفی شده بود، در نسخه‌های سبک و سنگین با فاصلهٔ محوری کوتاه و کشیده تولید می‌شد که از سال ۱۹۷۴ به J10 و J20 تغییر نام دادند. در کشورمان هرچند هردو نسخه تولید شد اما سهم مدل سنگین J20 بیشتر بود. ...

توانمند اما بی‌ادعا

امروزه وقتی حرف از ظرفیت یدک کشی در دنیای پیکاپ‌ها می‌شود، معمولاً نام‌هایی مانند فورد سوپر دیوتی، شورلت سیلواردو HD و رم ۳۵۰۰ به میان می‌آید؛ غول‌های مدرنی که با ارقام عجیب‌وغریب یدک‌کشی برای یکدیگر خط‌ونشان می‌کشند اما اگر عقربه‌های زمان را به دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی بازگردانیم، جدول قدرت‌نمایی پیکاپ‌ها کاملاً متفاوت بود و یک پیکاپ سنگین‌وزن از کمپانی جیپ در صدر این رتبه‌بندی قرار داشت که حتی از فورد F-250 زمان خود نیز بار بیشتری را می‌کشید. این داستان یک خودروی کاری کلاسیک و بی‌ادعاست که برای اثبات ارزش‌های خود هیچ نیازی به تبلیغات پرزرق‌وبرق یا فهرست طولانی از فناوری‌های مدرن نداشت؛ خودرویی بزرگ، جعبه‌ای‌شکل، فوق‌العاده ساده و بسیار جان‌سخت‌تر از چیزی که به نظر می‌رسید.

جیپ J20؛ قهرمان واقعی یدک‌کشی سنگین

اگرچه برند جیپ را بیشتر به خاطر مدل افسانه‌ای رانگلر و سابقه درخشان در مسیرهای صعب‌العبور می‌شناسیم، اما این خودروساز تاریخچه‌ای طولانی در ساخت خودروهای کاری بسیار جدی دارد. بهترین گواه این مدعا، جیپ J20 یا همان سیمرغ است. این خودرو که بخشی از خانواده پیکاپ‌های سری J جیپ محسوب می‌شد و از اوایل دهه ۶۰ تا اواخر دهه ۸۰ روی خط تولید قرار داشت، درواقع نسخه سنگین از پیکاپ‌های بزرگ جیپ بود و یک هیولای به‌تمام‌معنا به شمار می‌رفت.

جیپ سیمرغ، وانت جان‌سختی که حتی از نیسان آبی هم توانمندتر بود

در شرایطی که فورد F-250 آن دوران در زمینه یدک‌کشی اصلاً خودروی ضعیفی نبود و بسته به مدل و پیشرانه توانایی کشیدن باری بین یک تا دو تن را داشت، جیپ J20 عملکردی خیره‌کننده ارائه می‌داد. یک نمونه کاملاً مجهز از J20 بسته به سال ساخت و مشخصات فنی می‌توانست تا ۳٫۶ تن را تنها روی سپر عقب خود یدک بکشد و در ترکیبات خاص‌تر، به‌ویژه نسخه‌های مجهز به چرخ دوبل عقب یا تجهیزات نصب‌شده در نمایندگی برای اتصال تریلر با صفحه ریش، این رقم بسیار فراتر هم می‌رفت آن‌هم در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی، یعنی سال‌ها پیش از آنکه رقابت شدید امروزی در توان یدک‌کشی به راه بیفتد.

ساختار جان‌سخت و توانایی‌های استثنایی در آفرود

بااین‌حال، ارقام به‌تنهایی بازگوکننده تمام واقعیت نیستند. آنچه جیپ J20 را تا این حد متمایز می‌ساخت، ساختار بسیار محکم و مهندسی فوق‌العاده مقاوم آن بود. استفاده از اکسل عقب دانا ۶۰، شاسی بسیار قوی و قطعات تعلیق سنگین‌وزن، به‌خوبی نشان می‌داد که این خودرو صرفاً برای کارهای واقعی و سخت ساخته شده است. علاوه بر استحکام مکانیکی، قابلیت‌های آفرود جیپ J20 نیز آن را از تمامی رقبا جدا می‌کرد.

این پیکاپ علاوه بر توانایی حمل بارهای سنگین، به لطف برخورداری از DNA جیپ، به سیستم چهارچرخ محرک، قفل دیفرانسیل، اکسل‌های صلب در جلو و عقب و فاصله زیاد از سطح زمین مجهز بود و در مسیرهای ناهموار به بهترین شکل عمل می‌کرد. این خودرو قطعات فنی مشترک زیادی با شاسی‌بلند واگنییر یا همان جیپ آهو داشت اما محورهای تقویت‌شده و فاصله محوری طولانی‌تر، اعتمادبه‌نفس بالایی برای حمل بار در نقاط سخت به آن می‌بخشید. برای کسانی که نیاز داشتند تریلری سنگین را از مسیرهای جاده‌ای خراب به مقصد برسانند، این جیپ بهترین ابزار بود و نیازی به سامانه‌های کنترل حرکت در شیب نداشت؛ تنها یک دنده سنگین کمکی و یک راننده مصمم کافی بود.

پیشرانه‌ها

 جیپ در طول سال‌های تولید J20 پیشرانه‌های متعددی را ارائه کرد اما در ایران سیمرغ فقط با موتورهای شش سیلندر خطی تولید شد که در ابتدا ۳٫۸ لیتری بود و سپس با نمونهٔ قوی‌تر ۴٫۲ لیتری ساخت AMC جایگزین شد اما جذاب‌ترین موتور این وانت در بازار آمریکا، نیروگاه ۶.۶ لیتری V8 ساخت AMC بود. این موتور حجیم با تولید ۴۳۴ نیوتن‌متر گشتاور، قدرت و گشتاور فوق‌العاده‌ای در دورهای پایین ارائه می‌داد که دقیقاً نیاز اصلی برای کشیدن بارهای سنگین بود. ترکیب این موتور با گیربکس اتوماتیک سنگین TH400 یا گیربکس چهار سرعته دستی، به J20 اجازه می‌داد از پس کشیدن، حمل و جابه‌جایی هر چیزی برآید. اگرچه مصرف سوخت این موتور هشت سیلندر بالا بود اما خریداران چنین خودرویی اصلاً به دنبال صرفه‌جویی در مصرف سوخت نبودند.

ارزش امروز

امروزه ارزش J20 در بازار کلاسیک‌ها رو به افزایش است و میانگین قیمت خرید این خودرو بین ۱۵ تا ۳۰ هزار دلار متغیر است و نسخه‌های سالم مجهز به موتور هشت سیلندر ۶.۶ لیتری و سیستم چهارچرخ محرک، قیمت‌های بسیار بالاتری دارند. در ایران نیز قیمت سیمرغ از حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیون تومان آغاز می‌شود و در نمونه‌های تمیز و مرتب به بیش از یک میلیارد تومان می‌رسد. در پایان باید گفت این جیپ برای کار سخت ساخته شده بود و امروزه یادآور دورانی است که خودروهای کاری واقعی با فلز محکم و دوام مکانیکی سنجیده می‌شدند نه با نمایشگرها و نرم‌افزارها.

برچسب: نویسنده: سپیده اکبری تاريخ: دوشنبه 5 مرداد 1405 ساعت: 11:51

واگذاری ایران خودرو به کروز زیر ذره بین مجلس؛ هشدار درباره تعارض منافع

طاهری با اشاره به احکام قانون برنامه هفتم توسعه توضیح داد که بر اساس این قانون، خودروسازان در صورت وجود تعارض منافع، نباید در شرکت‌های مرتبط سهامداری یا نقش مدیریتی داشته باشند. به اعتقاد او، وضعیت فعلی واگذاری ایران‌خود...

این عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس معتقد است واگذاری ایران‌خودرو تنها یک موضوع مرتبط با خصوصی‌سازی نیست، بلکه آثار آن می‌تواند کل صنعت خودرو را تحت تأثیر قرار دهد.

وی تأکید کرد که قوه قضاییه در دوره جدید باید با حساسیت بیشتری این پرونده را بررسی کند، زیرا نتیجه این تصمیم ممکن است بر ساختار رقابت میان خودروسازان و قطعه‌سازان نیز اثرگذار باشد.

یکی از مهم‌ترین محورهای انتقاد مطرح‌شده، نقش شرکت کروز در زنجیره تأمین قطعات خودرو است. به گفته طاهری، این شرکت حدود ۲۰ درصد از قطعات مورد نیاز سایپا را تأمین می‌کند، در حالی که ایران‌خودرو رقیب مستقیم این خودروساز محسوب می‌شود.

از نگاه وی، حضور یک مجموعه در زنجیره تأمین یکی از خودروسازان و هم‌زمان در مدیریت رقیب آن، می‌تواند نگرانی‌هایی درباره نحوه تأمین قطعات و تأثیر احتمالی بر روند تولید ایجاد کند.

واگذاری ایران‌ خودرو به کروز زیر ذره‌بین مجلس؛ هشدار درباره تعارض منافع

به گفته این نماینده مجلس، در چنین شرایطی ممکن است در آینده کمبود قطعات به‌عنوان دلیل کاهش تولید یا افزایش خودروهای ناقص مطرح شود و در مقابل، عملکرد بهتر یک مجموعه خصوصی‌شده به‌عنوان نتیجه این تغییرات معرفی شود؛ موضوعی که به اعتقاد او می‌تواند زمینه‌ساز تصمیمات مشابه در سایر شرکت‌های خودروسازی باشد.

طاهری همچنین به موضوع قیمت‌گذاری خودرو اشاره کرد و گفت زمانی که یک قطعه‌ساز در جایگاه مدیریت خودروساز نیز قرار می‌گیرد، نحوه محاسبه قیمت تمام‌شده خودرو با پرسش‌هایی همراه می‌شود.

به اعتقاد وی، اگر همان مجموعه مسئول تأمین قطعات و ارائه فاکتورهای مربوط به آن باشد، این سؤال مطرح می‌شود که آیا سازوکارهای نظارتی موجود توانایی کنترل دقیق قیمت قطعات و جلوگیری از افزایش غیرواقعی هزینه‌ها را دارند یا خیر.

بر اساس اظهارات این عضو کمیسیون صنایع و معادن، مهم‌ترین نگرانی‌ها عبارت‌اند از:

در مجموع، طاهری معتقد است مهم‌ترین مسئله در شرایط فعلی، وجود یک نظام نظارتی مستقل و مؤثر بر فرآیند تأمین قطعات، بررسی فاکتورها و تعیین قیمت خودرو است؛ موضوعی که از نگاه او می‌تواند نقش مهمی در جلوگیری از بروز چالش‌های جدید در صنعت خودرو داشته باشد.

اولین نفر باشید که دیدگاه خود را می نویسد

برچسب: نویسنده: سپیده اکبری تاريخ: دوشنبه 5 مرداد 1405 ساعت: 11:51

صفحه بندی

آرشیو مطالب

خبرنامه